`din` Related Article Results

Tourslu Aziz Martin (yaklaşık 316 – 397); Roma İmparatorluğu döneminde askerlik yapmış, daha sonra dinî yaşama yönelerek Tours piskoposu olmuş ve Galya’da Hristiyanlığın yayılmasına katkıda bulunmuş bir din adamıdır.【1】HayatıDoğumu ve İlk YıllarıMartin, yaklaşık 316 yılında Pannonia bölgesinde, bugünkü Szombathely civarında doğmuştur.【2】 Babası Roma ordusunda subay olarak görev yapmıştır. Çocukluk döneminde ailesiyle birlikte İtalya’ya taşınmış ve burada büyümüştür. Küçük yaşlarda Hristiyanlığa

Gecenin en koyu yerinde, takvimin yaprakları sessizce birbirine çarparken, zihnimde eski bir ilahinin yankısı dolaşıyor: "Defterim doldu siyâh, amelim tekmil günâh... Sensin kuluna penâh, meded amân Allahım." Bu satırlar sadece bir pişmanlık beyanı değil, aslında bir ruhun en maskesiz haliyle aynaya bakmasıdır. Ramazan sonrası başlayan günlerin ilk haftalarında, kendimizi o aynanın karşısında, elimizde nasıl defterle durduğumuzun muhasebesini yapmalıyız. Ramazan Okulu'nu nasıl geçirdik, gelecek

İhsan Şenocak, 1974 yılında Samsun'da dünyaya gelmiş İslam hukuku alanında doktorasını tamamlamış bir araştırmacı, yazar ve ilahiyatçıdır. Samsun ilinde bulunan İFAM'ın da (İlmi ve Fikri Araştırmalar Merkezi Vakfı) kurucu başkanıdır. 【1】Evli olan İhsan Şenocak, dört çocuk babasıdır. Araştırma ve eğitim çalışmalarını Samsun'daki merkezinde sürdürmektedir.【2】Eğitim Hayatı1974 yılında Samsun’da doğmuştur. İlköğrenimini tamamladıktan sonra hafızlık eğitimi almıştır. Ortaöğrenimini 1994 yılında Samsu

​Türkiye’de toplumsal yapıyı analiz etmeye kalktığınızda, karşınıza çıkan en girift ve en güçlü ağlardan biri şüphesiz "cemaatler"dir. Genellikle siyasi tartışmaların gölgesinde kalsa da, cemaat olgusu sosyolojik olarak Türkiye’de modernleşme, kentleşme ve kimlik inşasının tam merkezinde durur.​Peki, bir "inanç grubu" olmanın ötesinde, cemaatler sosyolojik olarak ne ifade eder? Modern şehir hayatında neden hala bu kadar güçlüler? Gelin, bu sorulara sosyolojinin penceresinden bakalım.​Cemaat vs.

Köken Arapça kökenli bir kelimedir. Müstekbir (ﻣﺴﺘﻜﺒﺮ) kelimesi, Arapça "kibirlenmek" anlamına gelen istikbār kelimesinden türemiştir.Kullanım AlanlarıDini metinlerde: Kur’an-ı Kerim ve hadislerde, kibirli ve haksızca büyüklük taslayan kimseleri tanımlamak için sıkça kullanılır.Klasik edebî metinlerde: Ahlakî çözümlemelerde veya karakter betimlemelerinde gurur ve kibri ifade etmek amacıyla yer alır.Tasavvufî ve felsefî metinlerde: Tevazuun karşıtı bir ahlaki durumu tanımlamak için kullanılır.Gün

KökenArapça kökenli bir kelimedir. Ruhani kelimesi (ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ), Arapça "rūḥ" kelimesinden türeyen "rūḥān" kelimesine nispet eki olan "-ī" getirilmesiyle oluşmuştur.Kullanım AlanlarıDinî ve Mezhepsel Alanlar: Din adamlarını, ruhban sınıfını veya mezheple ilgili işleri tanımlamak için kullanılır.Maneviyat ve Tasavvuf: Duyular ötesi, içsel huzur ve ruhsal derinliği ifade eden durumlarda geçer.Edebiyat ve Sanat: İç dünyaya, soyut duygulara veya estetik hazza vurgu yapılan eserlerde kullanılır.Felsefe v

KökenTefe’ül, Arapça tefe’ül (تَفَؤُّل) kökünden gelen bir kelime olup “uğur sayma” ya da “bir olayı hayra yorma” anlamlarını taşır.Kullanım AlanlarıEdebî kullanım: Gelecekten hayır bekleme veya olayları olumlu bir anlamla yorumlama eylemini ifade etmek için kullanılır.Tasavvufî kullanım: Allah’tan gelen işaretleri hayırla yorumlama ve bunları tevekkül anlayışıyla anlamlandırma bağlamında kullanılır.Geleneksel kullanım: Günlük yaşamda rastlantıları uğurlu sayma ya da yaşanan olayları hayra yorma

Eskiden on yıl bekleyemezdim; fakat şimdi haberlerde, köşe yazılarında “yüz yıllık kalkınma planları” gibi başlıklarla karşılaşıyorum. On yılın aslında ne kadar kısa bir zaman dilimi olduğunu fark etmem biraz zaman aldı. Zaman öylesine hızlandı ki, yılların nasıl geçtiğini fark edemeyecek noktaya geldim. Örneğin, hayatımızın üç yılı COVID salgınıyla geçti; ama o dönem sanki dün yaşanmış kısa bir olay gibi hafızamda yer ediyor.Peki, zaman algımızın gitgide kısalmasının bir sebebi var mı?Bilim ins

Anunnakiler, Mezopotamya mitolojisinde, özellikle Sümer, Akad, Babil ve Asur uygarlıklarının dini geleneklerinde yer alan tanrılar topluluğudur. Terim, Sümerce kökenlidir ve genellikle “An’ın çocukları” anlamına gelir. Buradaki An, gökyüzünün en yüce tanrısıdır ve Anunnakiler onun soyundan gelen ilahi varlıkları ifade eder. Bu tanrılar topluluğu, evrenin düzenlenmesinden yeryüzündeki sosyal hiyerarşiye kadar birçok yapının ilahi temsilcisi olarak görülmüştür. Sümer Dini İçinde Anunnakiler’in Yer

Ne kadar çok şey için ne kadar çok duygu yaşıyoruz, öyle değil mi? Gelecek kaygısı, günlük duygu geçişleri, geçici olduğunu bildiğimiz dünyalıklara yeri geldiğinde hüzün, yeri geldiğinde öfke, yeri geldiğinde ise heyecan ve mutluluk ve de nicesi... Bazen öyle dalıyoruz ki bunlara sanırım zaman zaman haddimizi aşıyoruz. Dünyayı yaratan, gözeten ve nasibi asıl verenin bizi yaratan ve merhameti sonsuz kelimesinin yetersiz kalacak kadar çok olan Allah'a ait olduğunun algısını zaman zaman kaybedebili