`damgalanma` Related Article Results

Kodokushi, Japonca bir terim olup, kişilerin sosyal bağlarının kopması nedeniyle evlerinde tek başlarına, yalnız ve kimsesiz şekilde hayatlarını kaybetmesini ifade eder. Bu ölüm biçiminde, bireylerin vefatı genellikle uzun süre boyunca kimse tarafından fark edilmemekte ve cesetler uzun süre sonra keşfedilmektedir. Kodokushi, genel olarak yalnız yaşayan kişilerin intihar gibi doğal olmayan veya açıklanamayan nedenlerle evlerinde hayatını kaybetmesi şeklinde de ele alınmaktadır. Köken ve Genel Çer

Kodokushi is a Japanese term referring to the phenomenon in which individuals die alone at home, severed from all social ties, and remain undiscovered for extended periods. In such cases, the person’s death typically goes unnoticed by family, friends, or neighbors for days, weeks, or even months, with the body only being discovered much later by chance or due to logistical reasons. Kodokushi is also commonly understood to encompass situations where isolated individuals die at home due to unnatur

Damgalama (Stigma); bir bireyi ya da grubu, toplumun normatif kalıplarından ayıran algılanabilir özellikleri nedeniyle onaylamama, onları bir stereotip oluşturacak şekilde istenmeyen niteliklerle yaftalama ya da onlara karşı ayrımcılık yapma anlamına gelmektedir.【1】 Sosyal teorisyen Erving Goffman stigmayı, “bireye daha az değer verme davranışı, bu etiketi taşıyan insanların daha az istenebilir ve neredeyse insan gibi idrak edilmemesi” şeklinde tanımlamaktadır. 【2】 Toplumun bireyleri belirli gru

Köken Türkçe kökenli mim sözcüğüne, nitelik bildiren -li eki getirilerek türetilmiştir. Mim, Osmanlı döneminden beri işaret anlamında kullanılan bir harf olup, yazılı metinlerde dikkat çekmek amacıyla önemli yerlerin yanına konulurdu. Bu kullanım zamanla mecaz anlamlar da kazanmıştır. Kullanım Alanları Yazılı metinlerde, önemli yerlerin mim harfiyle işaretlendiği durumları tanımlamak için kullanılır. Günlük dilde, özellikle mecazî olarak bir kişinin toplum veya yetkili kurumlarca dikkat çeken, i

Okul koridorunun o en uzağında, gürültünün yavaşça çekildiği sessiz bir köşe vardır. Üzerinde sakin bir fontla yazılmıştır: Rehberlik Servisi. Ancak pek çok öğrenci için o tabelanın altından geçmek, adeta görünmez bir mayın tarlasında yürümek gibidir. Adımlar hızlanır, gözler yere dikilir, sanki o kapıya fazla bakınca bile üzerinize bir etiket yapışacakmış gibi bir his kaplar içinizi. Kulaktan kulağa fısıldanan o eski, hantal ama bir o kadar da inatçı efsane hemen devreye girer: "Oraya gidiyorsa