`belirme` Related Article Results

Köken Arapça kökenli bir kelimedir. “b-r-z” fiil kökünden türetilmiş olup “belirmek, ortaya çıkmak” anlamına gelir. “Tebarüz”, bu kökten türeyen tefe‘ül babında bir mastar olup "belirginleşme, sivrilme" gibi anlamlar taşır. Osmanlı Türkçesi metinlerinde sıkça yer almış ve modern Türkçede de özellikle resmî, edebî ve akademik metinlerde kullanılmaya devam etmektedir. Kullanım Alanları Günlük Resmî Dil: Bir düşüncenin veya kişinin belirli bir vasfının ön plana çıkması bağlamında sıkça kullanılır.

Köken Arapça "kristal, şeffaf ve değerli taş" manasına gelen billūr (بلّور) sözcüğünden, bu dilin morfolojik kurallarına göre türetilmiştir. Kelime, billūr isminin tafaˁˁul veznine (V. bab) aktarılmasıyla elde edilen taballur (تبلّر) masdarından alıntıdır. Bu vezinsel yapı, kelimeye "bir hale bürünme, bir süreci tamamlama veya bir nitelik kazanma" anlamı katar. Dolayısıyla tebellür, etimolojik olarak "billûrlaşma" yani katı bir maddenin berrak ve geometrik bir yapıya evrilerek görünürlük kazanma