`ayriliksureci` Related Article Results

What If He Had Not Left? is a literary work that explores separations, journeys, and individual quests in human life. The novel interrogates the impacts of departure and remaining on the inner worlds of individuals through the concepts of existence and nonexistence. In the work, the emotional and intellectual effects of separation on both those who leave and those who stay are examined. Theme and Content The novel is shaped around the choices, sacrifices, and processes of renewal that individual

İnsan, evrende kendi boşluğunun hacmi kadar yer kaplar. Bazı ruhlar ise o boşluğu öyle keskin, öyle ödün vermez bir sızıyla doldurur ki onlardan geriye kalan sessizlik bile uğultulu bir nehre dönüşür. Nilgün Marmara, bu yerküreye "iki adımlık" bir konak muamelesi yapıp arka bahçelerini erkenden seyretmiş, gitmeyi kendi hakikatini koruma iradesi olarak seçmiş o narin ve ödün vermez seslerden biri. Onun şiiri, yaşama katlanmanın sınırlarında dolaşan, acıyı varoluşun ta kendisi olarak kuşanmış tins

Her nefeste özlediğim sevgili, Kokun havada asılı kalmış sanki. Çekerim içerime nefesimi, Derinlerime indiririm amber-i miskini. Gözümün önüne gelir her saniye gözlerin, Sanırım ki her an benimle ellerin. Bir acı gerçekle karşılaşınca içim, Dolar yüreğime matemi sevgilinin. Ebediyen gurbete düştü gönlüm, Gelmeyecek olan yollarda yaşlı gözüm. Ah bir dile gelse gözyaşlarım, Anlatır mı sana olan hasretimi, bilemem. Gözlerini düşününce bir sıcaklık donatır yüreğimi, Sıcak ve tanıdık bir his sarar be

Bir sonun başlangıcı gibiydik, ikimiz de. Sen hayatının başlangıç noktasında buldun beni; Ben kalbimin son acısında gördüm seni. Sonra geçtik önümüzden, ikimiz de. Sen yeni başlangıçlar aramayı seçtin; Ben de o başlangıçları bitirmeyi. Her başlangıcın bir sonu vardır, değil mi? Birlikte var olmazlar, olamazlar. Ta ki ayrılana dek, beraber… İşte tam o anda yeni başlangıçlar doğabilir; Yeni hayatlar, güneşler doğar. Mevsimler gelip geçer, Ama aynı son, her başlangıçta olmaz. Her son bir vazgeçişti

Duygularımı bulamıyorum artık Dikkatli baksana belki sende kalmıştır Ruhum artık sana hapis Anahtarı kaybettiğimde anladım. Bir beklenti mi bu bilmiyorum Gökyüzüne bakışlarım belki Gözlerin başkasını ararken Kahroldu zihinde umutlar. Semalarda arıyorum artık seni Yeryüzünde bulamayacağımdandır belki Bulutları sana benzetişim ah Bu güzellikler yormuyor beni. Sana her adımım boşa çıkıyor artık Her defasında ben kaybediyorum Umutları rafa kaldırma zamanı geldi Bu yolun sonunda kavuşmak nasip değil.

Bazen bir ilişki biter ama içindeki sorular bitmez. BLOK3’ün “Napıyosun Mesela?” şarkısı tam olarak bu duygunun içinden konuşur. Ne tamamen unutabilmişsindir ne de geri dönebilmişsindir; geriye sadece sessiz bir merak kalır. Aslında sorulan soru basit gibi görünür: “Şu an ne yapıyorsun?” Ama bu soru, içinde söylenmemiş onlarca cümleyi taşır. “Napıyosun Mesela?”, sanatçının Virtüöz EP projesi içinde yayınladığı ve dikkat çeken parçalarından biridir. Şarkının söz ve müziğinin doğrudan BLOK3’e ait