Obüs (Sözlük)

1. Tank biçiminde veya kamyon, jip vb. bir araçla taşınabilir türleri olan, yüksek ve alçaktan mermi atabilen, orta menzilli, kısa namlulu ateşli silah.
2. Bu ateşli silahın mermisi.
3. Orta menzilli bir cins top, obüs topu.

Kelime, Fransızca "obusier" (topçu silahı) kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Kökeni, Latince "obus" (yuvarlak, mermi) kelimesine dayanır.

• Kara Kuvvetleri: Askeri operasyonlarda düşman hedeflerini vurmak, savunma yapmak veya destek sağlamak için kullanılır.
• Hava Savunma: Özellikle hava araçlarına karşı kullanılabilen özel mühimmatlarla donatılmıştır.
• Taktiksel Operasyonlar: Yüksek açıyla yapılan atışlar sayesinde, dağlık veya saklanması zor hedeflere etkili şekilde ulaşabilir.

• Türk Silahlı Kuvvetleri, modern obüs sistemleri ile sahada üstünlük sağlıyor.
• Obüs, zırhlı birliklere ateş desteği sağlamak için konuşlandırıldı.

• Kundağı Motorlu Obüs: Hareket kabiliyeti artırılmış, zırhlı araçlara monte edilmiş obüs.
• Çekili Obüs: Araçlarla taşınan ve sahada konumlandırılan obüs türü.

• Top
• Mühimmat
• Kundağı Motorlu Sistem
• Roketatar